والدین محترم

 بگذارید نوجوانان، زندگی را تجربه کنند با آن درگیر شوند تا از این راه خود را بهتر بشناسند. نمی توان توقع داشت که به همه ی حرف های بزرگتر ها توجه کنند و آنها را به کار ببندند.
باور های غلط را با اطلاعات و شناخت صحیح و اصولی جدید و جایگزین کردن آنچه که بهتر است تغییر دهیم. زیرا تا اندیشه های ما تغییر نکند رفتار ما متحول نخواهد شد.
در انتقاد از نوجوان دقت کنیم تمام شخصیت آنها را مورد حمله قرار ندهیم و تنها آن قسمتی را مورد سوال قرار دهیم که نتوانست وظیفه اش را درست انجام دهد.
بکوشید احساس نوجوان را درک کنید. لازم نیست با آنها موافقت یا مخالفت کنید، فقط سعی کنید برخوردی داشته باشید که او بداند احساساتش را درک کرده اید.
قصه خوب می تواند بر شمار دوستان او بیفزاید. قصه ها را مرتب برایش تکرار کنید. بسیاری از قصه ها آموزنده اند و بیشتر از درس و مدرسه و دانشگاه به فرزندان ما مطلب یاد می دهند.
راز دوستی در محترم شمردن است پس به حقوق و دیدگاه های فرزندمان احترام بگذاریم.
برای دوستی با فرزندتان روی حرفتان باستید و به قولتان عمل کنید و به تعهدتان پایبند باشید.
عقیده و باور شما درباره هر موضوعی باید در رفتار خودتان جلوه گر شود. والدینی که از درغگویی بیزارند و دوست ندارند فرزندشان این خصلت زشت را بیاموزند باید این باور را به طور عملی نشان دهند.
والدین محترم بهتر است نظر نوجونان را در حل مسائل جویا شده و از این طریق احساس مسئولیت نسبت به خانواده و  مشکلات آن را در وجودشان تقویت کنید.
اطلاعات و تجربیات خود را از زندگی با نوجوانتان در میان بگذارید. اما فقط تا جایی که فکر می کنید شنیدن این مطالب برای او جالب باشد.
به رفتار های غیر کلامی نوجوانتان توجه کنید. به خاطر داشته باشید که لزوما همه اطلاعات از طریق صحبت و یا پرسش و پاسخ به دست نمی آید. پس به رفتار ها و حرکاتی که او می کند، دقت کنید.