محرّم، فروردین جان هاست و بهار ایمان های سست شده و طراوت اندیشه‏های مرده و افسرده و خوابیده و شكوفایی غنچه‏های بسته بیداری، آگاهی، ایثار و فداكاری است.
محرّم، وجدان همیشه بیدار تاریخ و گلوی هماره فریادگر زمان است.
محرّم، ماه پاسداری از حرمت انسان است.
محرّم، اهرم حركت دهنده انسان ها و پدیدآورنده شورش های شیعی و نهضت های علوی و قیام های مكتبی است.
عزاداران حسینی، پروانگانی شیفته نورند كه شمع محفل‏آرای خویش را یافته و از شعله شمع، پیراهنِ عشق پوشیده‏اند و آماده جان باختن و پرسوختن و
 فدا شدن هستند.
عزاداری برای شهید كربلا، انتقال " فرهنگ شهادت"  به نسل های آینده است.
عزاداری، شور و عاطفه را از شعور و شناخت، برخوردار می‏سازد و ایمان را در ذهن جامعه هوادار، زنده نگه می‏دارد.
عمیق ترین پیوندها میان عقل و عشق و عاطفه و برهان، در سایه عزاداری برای عاشورا شكل
 می گیرد.
" منا " یك قربانگاه بود و " كربلا"، قربانگاهی دیگر. تنها هاجر و ابراهیم نبودند كه " اسماعیل " را به " مذبح " آوردند، محمد(ص)، علی(ع) و فاطمه(س) نیز
" حسین " را به قربانگاه عشق فرستادند.
برای رسیدن به كربلا، باید اراده‏ای آهنین، قلبی شجاع و عشقی سوزان داشت و در این سفر، باید ره توشه‏ای از صبر و یقین، پاپوشی از توكّل، سلاحی از" ایمان" و مَركبی از " جان " داشت، تا به منزل رسید؛ چرا كه راه كربلا  از " صحرای عشق " و " میدان فداكاری"  باید تمثیلی از شداید و رنج ها و سوز و گدازها و خوف و عطش ها را در خویش پدید آورد و كربلایش " كرب" و "بلا" باشد.
دانشگاه كربلا باز است و شاگرد می‏پذیرد
 از هر جا كه باشد، هركه باشد...

شعر از حسام تیمورنژاد
دبستان هیئت امنایی سعدی چالوس

تبل، سنج، شال،  مشکی شد زمان غصه غم
اشک ریزان،  قلب سوزان، می خرد از هر دو عالم
سینه زن ها گریه کن ها  می رسد بوی محرم
گوش دل وا کن که وقت روضه خوانی گشته است
رنگ بوی کوچه هامون آسمانی گشته است
کاروانی از مدینه راهی دشت بلاست
کربلا دیگر زمان میزبانی گشته است
وای از این غم ، وای از این غم
وای من از قلب زینب
ذکر لب ها حسینه، هستی زهرا حسینه
شکر حق که عمری رزق سالم با حسینه
کل عالم سائل اند و سید و مولا حسینه
خوشبحالِ هر کسی که نوکر آقا حسینه
کربلا شب ها جمع بی نظیر با صفاست
فاطمه مهمان شاه تشنه کام سر جداست
یا حسین این دل دوباره خسته از دوری شده
تنگ دیدار شب های جمعه ی کرببلاست
وای از این غم ، وای از این غم
وای من از قلب زینب